Κάν’ το όπως ο... Μόντι!

Γράφει ο Νίκος Χατζηνικολάου

ΕΝΑΣ από τους δημοφιλέστερους και αποτελεσματικότερους τρόπους προσέγγισης Ελλήνων και Ιταλών τις τελευταίες δεκαετίες είναι η θορυβώδης επίκληση της διαδεδομένης λαϊκής ρήσης «ούνα φάτσα, ούνα ράτσα», με την οποία πιστοποιούνται... εγκύρως οι έντονες ομοιότητες ανάμεσα στους δύο λαούς! Οι «συγγένειες» είναι όντως πολλές και γνωστές. Βασικό και σταθερό συστατικό της ελληνοϊταλικής «χημείας» είναι φυσικά το θερμό, μεσογειακό ταμπεραμέντο και ο τρόπος σκέψης και ζωής που πηγάζει από αυτό. Εσχάτως, μάλιστα, οι δύο χώρες απέκτησαν άλλο ένα σημείο επαφής. Ελέω της οικονομικής κρίσης, «συναντήθηκαν» στα μαύρα κατάστιχα των... PIGS, δηλαδή των καταχρεωμένων «γουρουνιών» της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και υπό την ασφυκτική πίεση του γαλλογερμανικού άξονα, Ρώμη και Αθήνα αποχαιρέτησαν τους εκλεγμένους, πλην όμως πολιτικά ταλαιπωρημένους Σίλβιο Μπερλουσκόνι και Γιώργο Παπανδρέου και βρέθηκαν εν μια νυκτί με τραπεζίτες πρωθυπουργούς. Η Ιταλία με τον Μάριο Μόντι και εμείς με τον Λουκά Παπαδήμο.

ΚΑΠΟΥ ΕΔΩ, όμως, οι ομοιότητες σταματούν. Οι δύο τραπεζίτες έχουν μια βασική διαφορά. Ο νέος Ιταλός πρωθυπουργός αποδεικνύει σε κάθε ευκαιρία ότι εκπροσωπεί τους μέσα... έξω. Αντίθετα, ο Έλληνας δημιουργεί, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, την εντύπωση ότι εκπροσωπεί τους έξω... μέσα. Οι πρόσφατες δηλώσεις τους είναι εξόχως αποκαλυπτικές. Ο κ. Μόντι, κατά την επίσκεψή του στο Βερολίνο, όπου συναντήθηκε με τη φράου Μέρκελ, αναφέρθηκε στις μεγάλες θυσίες των συμπολιτών του και υπογράμμισε ότι θα περίμενε μεγαλύτερη αναγνώρισή τους από τους Ευρωπαίους εταίρους, κυρίως με χαμηλότερα επιτόκια δανεισμού. Προειδοποίησε, μάλιστα, για ενδεχόμενη υποκίνηση αντιδράσεων από λαϊκιστικούς κύκλους της χώρας του, με διαμαρτυρίες εναντίον της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας αλλά και της Γερμανίας, για την οποία σημείωσε ότι πολλοί τη θεωρούν «ηγέτιδα της μη ανοχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Όσο για τον γαλλογερμανικό άξονα, ο κ. Μόντι δήλωσε ότι οι δύο χώρες δεν θα πρέπει να νομίζουν ότι μπορούν να διαχειριστούν μόνες αυτές τις ευρωπαϊκές υποθέσεις. Η Ευρώπη, είπε, πρέπει να έχει περισσότερα κέντρα...

ΑΝΤΙ να μιμηθεί τον Ιταλό ομόλογό του, που έθεσε δημόσια και αποφασιστικά τις «κόκκινες γραμμές» της χώρας του προς τους δανειστές της, ο νέος Έλληνας πρωθυπουργός έπραξε το ακριβώς αντίθετο. Έθεσε τη μοναδική «κόκκινη γραμμή» του προς τους Έλληνες πολίτες! Και ιδίως προς τους εισοδηματικά ασθενέστερους. Μίλησε για τη «σωτηρία» της Ελλάδας και για το... ύψιστο αγαθό της ανταγωνιστικότητας, σε μια προσπάθεια να «ενοχοποιήσει» τις αντιδράσεις τους απέναντι στη σχεδιαζόμενη και προωθούμενη από την τρόικα νέα, γενναία μείωση των ήδη ισχνών εισοδημάτων τους... Συντάχθηκε με τον τρόπο αυτό ευθέως στο πλευρό των δανειστών μας, που αδιαφορούν προκλητικά για τη ραγδαία εξάπλωση της φτώχειας στην ελληνική κοινωνία, αδιαφορούν για τις συνεχείς αυτοκτονίες νεόπτωχων και για την κατάληψη του κέντρου της Αθήνας από έναν στρατό χιλιάδων αστέγων και ενδιαφέρονται μόνο για τους ψυχρούς «αριθμούς», που συνδέονται με τα δικά τους έσοδα. Λέξη δεν βρήκε να πει ο κ. Παπαδήμος μπροστά στον Γερμανό υπουργό Εξωτερικών Γκίντο Βεστερβέλε για τις θυσίες των Ελλήνων. Ακόμη και ο τοποτηρητής του Βερολίνου στην Αθήνα Χορστ Ράιχενμπαχ περισσότερα είπε όταν κλήθηκε να τις σχολιάσει, λίγες ημέρες αργότερα...

ΟΙ ΗΜΕΡΕΣ που ακολουθούν είναι οι πλέον κρίσιμες του τελευταίου διαστήματος. Έρχεται διαβολοεβδομάδα! Μιλάμε για έναν πραγματικό πόλεμο των 7 ημερών, που θα κρίνει το μέλλον της χώρας και των πολιτών της για τις επόμενες δεκαετίες. Μέχρι το τέλος του μήνα θα έχει κλειδώσει οριστικά το κούρεμα του χρέους μας και το νέο Μνημόνιο που θα το συνοδεύει. Ο κ. Παπαδήμος οφείλει να τολμήσει. Μπορεί να μην τόλμησε, όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, να πατήσει πόδι απέναντι στο κομματικό σύστημα και να σχηματίσει, όπως ο Μόντι, μια ευέλικτη και αξιόμαχη κυβέρνηση τεχνοκρατών, μπορεί να μην τόλμησε, ως σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου πρόσφατα ή ως κεντρικός τραπεζίτης της χώρας επί Σημίτη, να πραγματοποιήσει τις παρεμβάσεις και τις ρήξεις εκείνες που θα άλλαζαν τον ρου της Ιστορίας, τώρα όμως πρέπει επιτέλους να τολμήσει. Πρέπει να αρνηθεί κάθε νέα επιβάρυνση των ασθενών εισοδηματικών τάξεων, που θα οδηγούσε εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά στην οικονομική ασφυξία και ολόκληρη την ελληνική κοινωνία σε βαθύτατο διχασμό και διαίρεση. Έχει ιστορική ευθύνη. Ας επιλέξει τον δρόμο του γείτονος Μάριο Μόντι. Ας τον μιμηθεί! Και αν δεν μπορεί, ας παραιτηθεί πάραυτα και ας οδηγήσει τη χώρα στις κάλπες, για την εκλογή πραγματικού πρωθυπουργού...

ΠΗΓΗ: http://www.real.gr